It has becomeimpossible for the central government to meet the social needs of the societieswith globalization process in the world. Therefore, municipalities now have amission of "social municipality". Social municipal services aredefined as services provided by the central government, municipalities servinglocal communities in the direction of their financial forces. In this study,when social municipal understanding is examined in the context of examples ofsome countries in Europe, social responsibilities are mostly solved in France.In the UK, social benefits or services are only offered to the people who needit most. In Germany, benefits or benefits are only available to those who arefound or found in the labor market. In Sweden, without exception, allindividuals in the community benefit without exception. Applications that canbe described as social municipalities in Turkey have been passed on to lifeafter the 1970s and have increased since the 1990s. It appears that the levelof service that can be described as social municipalism is low, not in acoverage that includes all disadvantaged segments. The study aims to contributeto the work of some European countries and other efforts to determine Turkey'ssocial municipal understanding.Dünyadaki küreselleşme süreciyle toplumlarınkarşılanması gereken sosyal ihtiyaçları sadece merkezi yönetim tarafındankarşılanması artık imkansız bir hale gelmiştir. Bundan dolayı günümüzde belediyelerinüstlenmiş oldukları bir de “sosyal belediyecilik” misyonu vardır.  Sosyal belediyecilik, merkezi idarenin yapmışolduğu hizmetleri, belediyelerin, kendi mali güçleri doğrultusunda yerel halkahizmet sunması olarak ifade edilmektedir. Bu çalışmada sosyal belediyecilikanlayışı Avrupa'daki bazı ülke örnekleri bağlamında incelendiğinde Fransa’da,sosyal sorumluluklar daha çok aile temelli olarak çözümlenir. İngiltere’desosyal yardımlar ya da hizmetler sadece en fazla ihtiyacı olan bireyleresunulmaktadır. Almanya’da yardım ya da faydalar sadece emek piyasasında bulunanya da bulunmuş kişilere sunulur. İsveç’te ise, hizmetlerden herhangi bir şartaranmaksızın, istisnasız toplumdaki tüm bireyler faydalanır. Türkiye’de sosyalbelediyecilik olarak nitelendirilebilecek uygulamalar, 1970’lerden sonra hayatageçirilmeye başlamış ve 1990’lardan sonra artışa geçmiştir. Sosyalbelediyecilik olarak nitelendirilebilecek hizmet düzeyinin düşük olduğu, tümdezavantajlı kesimleri içeren bir kapsayıcılıkta olmadığı görülmektedir.Çalışma, Avrupa'daki bazı ülkelerin ve Türkiye'nin sosyal belediyecilikanlayışının belirlenmesine yönelik diğer çalışmalara katkı sağlamayı hedeflemektedir.