Floral motifs have been associated with cultural values of civilizations throughout the centuries. Among some flowers, which have also become emblematic in context of religious faiths, tulip and rose have come forward especially in Turk-Islam art. These flowers have been mostly used on art tiles and implemented in numerous architectural structures belonging to Ottoman period. In this study, position of roses, which are specific particularly for Isparta (an important province in global production of rose and its derivatives), and use of these flowers in art tiles are evaluated. Some examples ornamented with rose figures utilized in specially Iznik and Kutahya art tiles are interpreted in sense of harmony, euphony and aesthetic
Çiçek motifleri yüzyıllar boyunca ait oldukları toplumların sahip olduğu kültürel değerlerle özdeşleştirilmişlerdir. Dini olarak da sembolik hale gelen bazı çiçekler arasında özellikle Türk-İslam sanatında lale ve gül ön plana çıkmıştır. Çoğunlukla çiniler üzerinde hayat bulan bu çiçekler Osmanlı dönemine ait birçok mimari eserde sıkça kullanılmıştır. Bu çalışmada, üretiminde küresel anlamda söz sahibi olan Isparta iline has güllerin seramik sanatındaki yeri ve çinilerdeki kullanımı hakkında değerlendirmeler yapılmıştır. Özellikle İznik ve Kütahya çinilerinde sıklıkla kullanılmış gül figürünün süslediği ürünlere ait örnek çalışmalar, geçmişten bugüne çini sanatında gül motiflerinin çinilere kazandırdığı uyum, ahenk ve estetik çerçevesinde yorumlanmıştır