Makâmât, Arapdili ve edebiyatında çok önemli yere sahip edebî ürünlerdir. Az kelime ilebirçok mana amaçlanır. Nesir olmalarına rağmen şiirsel boyuta sahiptirler. Hercümle ve kelime arasında bir insicam ve ahenk vardır. Kulağa bile fonetik vemüzikal bir haz verirler. Makâmâtların başka bir özelliği de edebî sanatlardanintâk/fabl sanatına bol miktarda yer vermeleridir. Suyûtî’nin, bazı makâmâtlarındaintak sanatını en ideal şekilde icra ettiğini söylemek mümkündür. Nerdeyse konuşturmadığıhiçbir bitki ve kıymetli taş bırakmamıştır. Fakat Suyûtî’nin güzel kokular veçiçekler hakkında hadis diye naklettiği bazı ifadeler, ya uydurmadır ya da enazından zayıftır. Bu çalışmamızda Suyûtî’nin el-Makâmatu’l-miskiyye ve el-Makâmatu’l-verdiyye’dekonuşturduğu misk, amber, zaferân, nergis, yasemin, nesrin, menekşe, nilüfer vereyhân gibi objeler ele alınmıştır. Onlar hakkında hadis diye nakledilenhaberlerin analiz ve kritiği yapılmıştır.