Bu makalede, öncelikle “anlama”nıntanımını yaparak; “Kur’ân’ı Anlama” üzerinde duracağız. Kur’ân’da “anlama”fiilinin gerçekleştiği merkez, sanıldığının aksine, “beyin” değildir.Kur’ân’da “anlama”nın meydana geldiği merkezler; “القلب/kalb”, “اللب/lubb”, “الفؤاد/fu’âd”,“الصدر/sadr”, “النهى/nuhâ”,  “الحجر/hicr”gibi kelimelerle ifade edilmektedir. Çalışmamızda bu merkezlerin ne anlam ifadeettiklerini açıklayacağız. Daha sonraKur’ân’da, “anlama, kavrama ve farkına varma”ya dâir; “الفقه/fıkh-التّفقُّه/tefakkuh”, “الفهم/fehm”, “الإدراك/idrâk”,“الشُّعُور/şu‘ûr”,  “الوَعْى/va‘y”gibi kelimeler hakkında özet bilgilervereceğiz. Ayrıca söz konusu kelimelerin aralarındaki ince anlam ayrımlarınıortaya koymaya çalışacağız. “Düşünme” ile “anlama”kavramları birbirinden farklı kavramlar olmasına rağmen; Kur’ân’da geçen “düşünme”anlamındaki kelimeler, “anlama” ma‘nâsında; “anlama” ma‘nâsındakikelimeler de “düşünme” anlamında Türkçeye çevrilmektedir. Bu yüzdenkavram kargaşası meydana gelmektedir. Dolayısıyla bu kavram kargaşasını, birnebzede olsa önleyebilmek için, zikri geçen kelimeler arasındaki ince anlamayrımlarının bilinmesi lâzımdır.