Nüzûlsebepleri açısından âyetler genellikle bir sebeb veya sual üzerine nâzilolanlar ile herhangi bir sebep veya sual olmaksızın doğrudan inenler olmaküzere iki kısımda mütalaa edilir. Esbâb-ı nüzûl ilmi ise bir sebep veya sualüzerine nâzil olan âyetleri konu edinir. Mâtürîdî oldukça erken bir dönemdedoğrudan nâzil olan âyetleri ifade etmek için ibtidâ (ابتداء)kavramını zikretmiş ve âyetlerin iniş sebeplerine dair yorumlarında bu kavramı farklıbağlamlarda kullanmıştır. Bu çalışmada Mâtürîdî’nin ibtidâen nüzûl anlayışıortaya konulmaya çalışılacaktır.