İnsan davranışlarını, olan ve olması gerekenaçısından ele alan çağdaş bilimsel araştırmalarda üç tür perspektifin(natüralist, pragmatist ve toplumsal inşacı) ağırlıkta olduğu görülmektedir. Bubakış açılarının ortak özelliği, insan davranışlarını salt bilimsel biraraştırma alanı içerisinde ve metafiziksel bir zeminden bağımsız olarak elealmalarıdır. İnsanı, yeryüzündeki sıradan bir canlı gibi düşünen; onu biyolojikvarlığına indirgeyip, metafizik yönünü yadsıyan bu yaklaşımlar, Batıfelsefesinde metafiziğin, mutlak bilim karşısında yok sayılmasının bir sonucuolarak ortaya çıkmıştır. Batı felsefesinden mülhem bu yaklaşımların aksineİslam düşüncesi, insanı, herhangi bir varlık olarak görmemekte; onun bilincine,duygularına, ahlâkî özelliklerine ve dolayısıyla metafiziksel niteliğinesürekli vurgu yapmaktadır. Öyle ki İslâm düşüncesinin merkezinde yer alan Kur’ân-ıKerim, hem duyguları ele alan hem de duyguların nasıl ahlâkî değerleredönüşebileceği konusunda yol gösteren bunun da ötesinde okuyucusu ile duygusalanlamda bağ kurabilen ilahi bir metindir. Bilgilendirici rehberliği,muhatabının iç dünyasına seslenişi ve son derece etkili üslubuyla insanın hembilişsel hem duygusal hem de davranışsal (amelî) yönünü kavramaktadır. Akıl vekalp, onda hem ontolojik hem epistemolojik hem de aksiyolojik bir bütünlükolarak sunulmaktadır. Bu çalışma, insanî duyguları ilgili Kur’ân kavramlarıbağlamında felsefî bir analize ve yorumlamaya tabi tutarak ahlâkî değerlerenasıl kaynaklık ettikleri hususunda orijinal çıkarımlar yapmayı hedeflemektedir.