Hicrî V. asırda yaşamış İran asıllı Arapdilcilerinden olan Abdulkâhir el-Cürcânî (ö. 471/1078)’nin Arapça öğretiminedair yazdığı el-Avâmilu’l-Mi’e adlı eseri Arap gramerinin temelkurallarını özet bir şekilde ele alan bir eserdir. Eser üzerine birçok Arapça,Farsça manzum ve mensur tercüme ve şerh yazılmıştır. Bunlardan birisi de HicrîVIII. asırda yaşamış dilci ve Farsça-Arapça iki dilde şiir yazan şair Muhammedb. Hisâm Hirevî (737/1337)’nin Arapça’ya yeni başlayanlar için kaleme almış olduğu30 beyitlik manzum Farsça Avâmil tercümesidir. Timurlular öncesinde Herat’tahüküm süren Kert Hanedanı emirlerinden Muîzzuddîn Hüseyin (ö. 771/1369)’e ithafedildiği anlaşılan manzumenin vezni Remel-i Müsemmen-i Mahzûf’tur. Elifkafiyesiyle biten manzume sade ve anlaşılır bir Farsça ile yazılmıştır.Çalışmamızda bu manzumenin tanıtımı, tercümesi ve beyitlerin transkripsiyonuyapıldıktan sonra müellifin âmilleri ele alma biçimi incelenmeye çalışılacaktır.