Başvuranın iddiasına göre, başvuran İslami dini inançları ve eylemlerinedeniyle 1999 yılında polis baskını sonucunda Özbekistan’dan Tacikistan’akaçmıştır. Eğer Özbekistan’da kalırsa devlet makamlarının zulmüne uğrayacağı vesonunda hapse atılıp bazı Müslüman arkadaşları gibi işkence göreceğindenkorkmuştur. Ayrıca bu durumu desteklemek için de Moskova’da bulunan bir siviltoplum kuruluşunun hazırlamış olduğu ve başvuranın da adının bulunduğu devletekarşı suç işlemekle suçlanan kişilerin listesini içeren bir belgenin nüshasını vermiştir.Başvuran, süre gelen zaman dilimi içerisinde Afganistan’a, Pakistan’a gitmiş ve dahasonra İran’a varmış ve bir süre Zahidan’ da kalmıştır. Ancak başvuran sınır dışı*Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi 4. Sınıf öğrencisi.144 Babajanov/Türkiye Kararında Başvurucunun AİHS Madde 3 ile İlgili İddalarınınİncelendiği Bölümün ÖzetiSDÜHFD CİLT 6 SAYI 1-2 YIL 2016tehditlerine müteakip İran’dan kaçmaya karar vermiştir ve daha sonra 18 Kasım 2007tarihinde Van üzerinden yasadışı yollarla Türkiye’ye girmiş ve mülteci statüsü almakamacıyla Ankara’ya gitmiştir. Oradan Van BMMYK ofisine gönderilmiş, kendisine 24Eylül 2008 tarihine kadar geçici ikamet izni verilmiş ve haftada üç kez polise imzaatıp rapor vermesi istenmiştir. Başvuran 12 Eylül 2008 tarihinde rutinin bir parçasıolan imzasını atmak için polis merkezine gittiğinde yirmi dokuz sığınmacı ile birliktegözaltına alınmış, kimlik kartları, paraları, telefonları da dahil olmak üzere kişiseleşyalarına el konulup aynı akşam saat 21.00 civarında sınıra götürülmüş ve zorlaİran’a sınır dışı edilmişlerdir. Başvuran sınır dışı etme sürecinde polis tarafındankötü muameleye maruz kaldığını ve tehdit edildiğini iddia etmiştir. Daha sonrabaşvuran diğer Özbek sığınmacılar ile birlikte yasadışı yollarla tekrar Van’a geridönmüştür. İlerleyen bir zaman diliminde başvuran şans eseri İran’a tekrar sınır dışıedilmekten kurtulmuştur. Bu arada iddiaları ile ilgili lehine olmak üzere dosyasındabirçok belge ve görüşe yer vermiştir.