Bu çalışmanın konusu, Türk Borçlar Kanunu Madde 115 ve Madde 116’dadüzenlenen sorumsuzluk anlaşmalarıdır. Sorumsuzluk anlaşmaları, alacaklınınileride ortaya çıkması muhtemel bir tazminat alacağının, sorumluluğundoğmasından önce yapılan bir anlaşma ile ortadan kaldırılmasını ifade etmektedir.Sözleşme hukuku alanında var olan “sözleşme serbestîsi” ilkesi, böyle bir anlaşmanınyapılmasına cevaz vermektedir. Ancak sözleşmenin tarafları arasındaki güçdengesinin bir taraf aleyhine bozulması durumunda, yapılan bir sorumsuzlukanlaşması, sakıncalı bulunarak kesin hükümsüz kabul edilmektedir. Çalışmadaöncelikle sorumsuzluk anlaşmasının teorik çerçevesi ele alınmış, daha sonra ise birYargıtay kararı incelenerek uygulamanın yaklaşımı değerlendirilmiştir.