Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin duygusal zekâlarının iletişim becerileri üzerine etkisinin belirlenebilmesidir. Bu amaç doğrultusunda öğrencilere Schutte ve arkadaşlarının hazırladığı duygusal zekâ ölçeği ile Ersanlı ve Balcı tarafından geliştirilen iletişim becerileri envanteri uygulanarak öğrencilerin duygusal zekâ ve iletişim becerileri arasındaki ilişki korelasyon ve regresyon analizleri yoluyla saptanmıştır. Sonuçların değerlendirilmesi için tanımlayıcı istatistikler, faktör ortalamaları, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Regresyon analizi için kurulan modelde bağımsız değişkenler duygusal zekâ boyutları, bağımlı değişken ise iletişim becerisi olarak belirlenmiştir. Tüm katsayılar istatistikî açıdan p