Municipalities are considered as autonomous establishments, since their institutions of decision making and administration are elected by people, they could execute their functions without any influence form external authorities/institutions, and have legal personality. Yet, for municipalities to have real and effective autonomy, they should take decisions without any prior authorization from any authority, be independent against central administration, and have sufficient financial resources. This study analyzes both positive and negative aspects of Municipal Law No. 5393, which was prepared in parallel with European Charter of Local Self Government and enacted in 2005, in terms of “local autonomy”Karar ve yürütme organlarının halk tarafından seçilmesi, bunun yanında kanunun kendilerine verdiği görevleri yerine getirirken dışarıdan bir müdahale olmadan ifa etmeleri ve tüzel kişiliğe sahip olmaları nedeniyle belediyeler özerk kuruluş sayılırlar. Ancak yerel yönetimlerin gerçek anlamda özerk sayılabilmeleri için, merkezi yönetimin ya da diğer organların ön iznine ya da onayına tabi olmadan kendi kararlarını kendilerinin alması, karar ve yürütme organlarının, merkezi yönetim karşısında bağımsız ve merkezi yönetimin etkilerinden uzak ve yeterli mali kaynaklara sahip olması gerekir. Yerel özerklik ise, kanunlar çerçevesinde yerel yönetimler kendi yetki ve sorumlulukları altında bulunan ve yerel halkın çıkarlarına yönelik kamu hizmetlerin düzenleme ve yönetme hakkıdır. Bu hak doğrudan, eşit, gizli ve genel oy ilkesine dayalı olarak seçilen yürütme organı tarafından kullanılır. Bu çalışmada, belediye yönetiminde önemli yenilikler getiren, büyük ölçüde Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı dikkate alınarak hazırlanan ve 2005 yılında yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu “yerel özerklik” bağlamında olumlu ve olumsuz yönleri irdelenmektedir