Bu çalışmada,  yeni kurumsal kuram ile kaynak bağımlılığıkuramlarının örgütsel perspektifte çevre-uyum ilişkisine yükledikleri anlambağlamında, örgütsel değişimin yönetilmesi anlayışlarının değerlendirilmesineçalışılmıştır. Örgüt-çevre ilişkisi, değişimin yönetilmesi açısındanilişkilendirilirken, kaynak bağımlılığı ve yeni kuramsal kuramın arkaplanı vekuramsal özellikleri irdelenerek, çevre ve uyum kavramlarına yüklediklerianlamlar analiz edilmiş, bahse konu olan kuramların örgütsel değişiminyönetilmesi açısından  çevre kavramınayükledikleri anlamlar irdelenmiştir. Kaynakbağımlılığı kuramı, çevreyi "nesnel" bir boyutta ele alırken, çevreninörgütler üzerine yaptığı etkilere dikkat çekmiştir. Dolayısıyla  kaynak bağımlılığı kuramının örgüt-çevre ileilgili varsayımlarına göre çevre, örgüt-kaynak ilişkisine sıkıştırılmışdurumdadır. Buna mukabil  "çevre"  aynı zamanda belirsizlik kaynağıdır. Ancakbelirsizliğinin tolere edilmesinde kritik faktör ise örgütsel değişimdirYeni kurumsalkuramda örgütler "çevre" ile mütekabiliyet ilişkisi içerisindedir.Örgütler hem varoldukları çevre tarafından biçimlendirilirler, hem de kendieylemleri ve diğer etkileşimleriyle var olan çevreyi yeniden üreterekdeğiştirirler. Yeni kurumsal kuram yaklaşımına göre, örgütler çevrelerindekibelirsizlik derecesini yapılarına yansıtırlar ve ona göre adapte olurlar. Bubağlamda yeni kurumsal kuramın örgütsel değişim anlayışı, çevreselbelirsizliğin yoğunluğuna göre gösterdiği tepkisel uyum çerçevesindeşekillenir. Buna mukabil  yeni kurumsal kuramörgütsel değişimi açıklamada yetersiz kalmıştır. Dolayısıyla  örgütsel değişim olgusunun anlamlandırılmasıve yönetilmesi  örgüt/çevre/uyumilişkisini çözümlemede yardımcı olacaktır.