Zeminlerin jeolojik kosullarla olan ilgisi yaygın olarak en üst tabakayla sınırlandırılır. Jeoteknik ve Geoteknik bilimi içerisinde bir çok zemin etkisi çalısması üst 5-10 m nin zemin özelliklerine dayandırlmaktadır. Zemin sınıflandırılması ve yer büyütme oranının belirlenmesi yüzey jeolojisi, jeomorfoloji ve jeofizik ile saglanmaktadır. Bazı arastırmacılar zemin sınıflaması için kayma dalga hızı ve yüzey jeolojisini birlestirmislerdir. Fakat bunlar tek basına yeterli degildir. Yerel zemin sartları kaydedilen deprem genligini etkileyen en önemli faktördür. Farklı zemin kosulları tepki spektrumu içerisinde farklı peryot aralıklıklarında büyütmeye neden olmaktadır. Eger yapının dogal periyodu yer yerde büyütme uygulanmıs periyoda yakın olursa binadaki hasar çok büyük oranda artmaktadır. Bu nedenle yer hareketi analizleri ve depreme dayanıklı yapılasmada yerel zemin kosulları önemli hale gelmektedir. Yerel zemin sartlarıyla uyumlu bir deprem ivme spektrumu yani belirlenen en büyük pik ivme degeri ve periyodu (PGA) dinamik yapı analizi için en yaygın kullanılan giris parametresidir. Deprem tepki spektrumu jeolojik veriler yetersiz oldugu zaman yanlız basına zemin tanımlaması için yararlıdır.