ÖzetAmaç; Çalışmamızda,hastaların ve ebeveynlerinin ağız ve diş sağlığı için kullandıkları oral hijyenaraçlarının kullanım sıklıklarını tespit etmek, çocukların oral hijyenalışkanlıkları (OHA) kazanmasında ebeveynlerin ne kadar etkili olduğunudeğerlendirmek ve ebeveynleri oral hijyenin önemi hakkında yeterli düzeyde bilgilendirmekamaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem; Araştırmada,Pedodonti ABD Kliniği’ne başvuran 12-14 yaşları arasındaki 360 çocuk hastanın DMFTİndeksine göre çürük insidansı, organoleptik yönteme göre ağız kokusu olupolmadığı, dişlerini fırçalarken kanama durumu değerlendirilmiştir. Başvuranhastaların ve ebeveynlerinin (352 anne, 332 baba) oral hijyen alışkanlıkları(diş fırçalama sıklıkları, diş ipi ve ağız gargarası kullanımı, dil temizliği)da değerlendirilip birbirleriyle karşılaştırılmıştır.Bulgular; ÇocuklardaDMFT İndeksinin, yaşla birlikte artış gösterdiği belirlenmiştir. Bununlabirlikte, çalışmaya katılan çocukların neredeyse yarısında hekim tarafından (%42,7) ağız kokusu olduğu tespit edilirken, başvuranların % 33’ü ağız kokusuşikayeti olduğunu belirtmişlerdir. Çocukların % 5’i dişlerini hiç fırçalamadıklarınıbelirtirken, bu değer ebeveynlerde % 13,7 olarak belirlenmiştir. Sonuç;Diş ipi ve ağız gargarası kullanımı, dil temizliği, diş fırçalama gibi oralhijyen alışkanlıklarının, çocuklar ve ebeveynleri arasında düzenli olarakuygulanmadığı tespit edilmiştir. Ebeveynlerin OHA’larının yetersiz olmasının vebu konuda çocukları bilgilendirmemelerinin, çocukların da OHA’larına yeterikadar özen göstermemelerine neden olduğu sonucuna varılmıştır.Anahtar kelimeler; oral hijyenalışkanlıkları, DMFT, ağız kokusu, oral hijyen