Aim: The quality of health careservices to present the best service in theshortest time, at the lowest cost, without harming the patient, in thedirection of scientific data, with the existing facilities of the institution, in accordance with the wishes and expectations ofthe patient, patient relatives and health personnel. Healthcareinstitutions need medical error reporting systems to be able to identifyproblems, to produce solutions, and to facilitate learning from errors. However,medical errors in health services are not reported due to various obstacles.Therefore, determining the obstacles in front of the medical error reports anddeveloping the solution proposals will contribute to the effective use of theerror reporting systems. The aim of this study was to investigate the barriersto medical error reporting.Material Method: In study, it is aimedto evaluate the opinions and attitudes of health care workers regarding thereporting of medical errors in the light of this information. In addition, itwas researched whether the responses of health workers to the questionnaireitems used in the study differ according to some variables (sex, educationlevel, duty, total working years in profession, error reporting status andhospital type studied). In this respect, the study is a research in therelational screening model. Results: According to the results of the research, it is seen that among thefactors that prevent health workers' error reporting, the expression"reporting is consid[1]ered to have littlecontribution to improve the quality of care" has the highest average (X =3,18). It was determined that the perceptions of the factors preventing thehealthcare workers' error reporting did not show any significant differenceaccording to the level of education, relative, medical error reporting statusand hospital type. In addition, it was determined that therewill be a change in the perceptions of health workers about the fear ofpunishment, the fear of being sued and the lack of motivation after the newregulations and policies to be made in the institution.Conclusion: Employees in health institutions should be informed about medicalerrors, error reporting and patient safety. More studies should be conducted ondifferent specialties and occupational groups in order to identify and reporton barriers to medical error reporting, and the involvement of patients inreporting medical errors should be emphasized.  Amaç: Sağlık hizmetlerindekalite, kuruluşun mevcut olanakları ile bilimsel veriler doğrultusundahastalara zarar vermeden en iyi hizmeti, doğru zamanda, en kısa sürede, endüşük maliyetle hasta, hasta yakınları ve sağlık personelinin istek ve beklentilerineuygun bir şekilde sunmaktır. Kalite uygulamaları bağlamında gerek problemlerinbelirlenmesi, gerekse de çözüm üretilebilmesi ve hatalardan öğrenmeninkolaylaştırılması için tıbbi hataların raporlanması gerekir. Ancak sağlıkhizmetlerinde tıbbi hatalar çeşitli engeller nedeniyle rapor edilmemektedir.Dolayısıyla tıbbi hata bildirimlerinin önündeki bu engellerin belirlenerekçözüm önerilerinin geliştirilmesi, kalitenin sağlanmasına önemli katkısağlayacaktır. Bu çalışmada tıbbi hata raporlama önündeki engellerinaraştırıması amaçlanmıştır.  Materyal Metot: Sağlık hizmetlerindeçalışanların tıbbi hataların raporlamasındaki engellere ilişkin görüş vetutumlarının değerlendirileceği bu çalışmada, sağlık çalışanlarının cinsiyet,eğitim düzeyi, görev, meslekte toplam çalışma yılı, hata raporlama durumu veçalışılan hastane türü gibi değişkenlere göre tıbbi hataların raporlamasındakiengellere ilişkin görüş ve tutumlarının farklılaşıp farklılaşmadığıaraştırılmıştır. Bu yönüyle çalışma ilişkisel tarama modelinde biraraştırmadır.  Bulgular: Araştırma sonuçlarına göresağlık çalışanlarının hata raporlamalarını engelleyen faktörler içerisinde “raporlamanınbakım kalitesinin iyileştirilmesi için çok az katkısı olduğu düşünülüyor”ifadesinin en yüksek ortalamaya (X=3,18) sahip olduğu görülmüştür. Sağlıkçalışanlarının hata raporlamalarını engelleyen faktörlere ilişkin algılarınıneğitim düzeyine, göreve, tıbbi hata raporlama durumuna ve hastane türüne göreanlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Ayrıca Sağlık çalışanlarınınkurumda yapılacak yeni düzenlemeler ve politikalar sonrasında ceza korkusu,dava edilme korkusu ve motivasyon eksikliğine ilişkin algılarında birdeğişiklik olacağı belirlenmiştir.Sonuç: Sağlık kurumlarındaki çalışanlar tıbbi hata, hataraporlama ve hasta güvenliği hakkında bilgilendirilmelidir. Tıbbi hatabildiriminin önündeki engelleri belirlemek ve raporlanmasını artırmak içinfarklı uzmanlık alanları ve meslek gruplarına yönelik daha fazla sayıda çalışmayapılmalı ve tıbbi hataların raporlanmasında hastaların katılımı davurgulanmalıdır.