Aim: The aim of the study was to compare the time required for re-treating single cone obtrutation, cold vertical compaction and warm vertical compaction and to measure remaining root canal filling material.Material and Methods: Root canals of 54 mandibular incisors were instrumented up to size F2 with the ProTaper Universal instrument and randomly divided into 3 experimental groups: cold lateral compaction, corresponding single cones and warm vertical compaction (continuous wave). Root canals were filled using MTA Fillapex. Re-treatment was performed using ProTaper Universal retreatment files. The teeth were then sectioned horizontally at 2, 4, 6, and 8 mm from the apex. The residual gutta-percha occupied areas were converted to percentages of the total area. Root canals cleanliness was scored according to a five-stage scale The time required for re-treatment were recorded. The data for the time were analysed statistically using one-way Anova and Tukey posthoc tests and the data for canal cleanliness were analysed using Kruskal-Wallis. The testing was performed at 95% confidence level (p < 0.05).Results: There was no significant difference between the groups with respect to canal cleanliness. The time required for re-treatment for the warm vertical compaction group was signiï¬ cantly longer than those observed in the other groups (p < 0.05). No significant difference was observed between cold lateral compaction and single cone obturation with respect to time (p > 0.05).Conclusions: Warm vertical compaction was removed in more time from root canals of mandibular incisors than either cold lateral compaction or single cone obturation.Amaç: Bu çalışmanın amacı tek kon, soğuk lateral kompaksiyon ve sıcak vertikal kompaksiyon tekniklerinin kök kanalından uzaklaştırılabilmesi için gerekli zaman ve kalan artık dolgu malzemesi açısından karşılaştırılmasıdır.Materyal-Metod: 54 adet alt kesici dişin kök kanalları ProTaper Universal eğe sistemi ile F2 numaralı eğeye kadar genişletildi ve rastlantısal olarak 3 deney grubuna ayrıldı: soğuk lateral kompaksiyon, döner alet ile uyumlu tek kon ve sıcak vertikal kompaksiyon (devamlı ısı ile obturasyon). Kök kanalları MTA Fillapex kanal patı kullanılarak dolduruldu. ProTaper Universal retreatment eğeleri kullanılarak kök kanal dolgusunun uzaklaştırması işlemi yapıldı. Daha sonra dişlerden apikalden 2, 4, 6 ve 8 mm mesafelerden yatay kesitler alındı. Artık güta-perka alanının toplam kök kanal alanına göre yüzdesi hesaplandı. Kök kanal temizliği 5 değerli skorlama sistemi kullanılarak skorlandı. Kök kanalından dolgusunun uzaklaştırılması işlemi için gerekli olan süre kaydedildi. Zaman ile ilgili veriler istatistiksel olarak one-way Anova ve Tukey posthoc testleri kullanılarak, kök kanal temizliği ile ilgili veriler ise Kruskal-Wallis testi ile analiz edildi. Analizler %95 güven aralığında gerçekleştirildi (p < 0.05).Bulgular: Gruplar arasında kök kanal temizliği açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi (p > 0.05). Sıcak vertikal kompaksiyon tekniği ile doldurulan grupta kök kanal dolgusunun uzaklaştırılması için gerekli olan süre diğer yöntemlerden daha uzun bulundu (p < 0.05). Soğuk lateral kompaksiyon ve tek kon yöntemi arasında süre açısından anlamlı bir fark izlenmedi (p > 0.05). Sonuçlar: Sıcak vertikal kompaksiyon yöntemi ile doldurulan alt kesici dişlerin kök kanal dolgusu hem soğuk lateral kompaksiyon tekniğinden hem de tek kon yönteminden daha uzun sürede uzaklaştırılmıştır.