Türkiye’nin savaş sonrası kalkınma hamleleri,yatırımların bölgeler arası farklılaşması, kırdan kente göç hareketleri, konuttaleplerinin hızla artması vb. gelişmeler sonucunda kentlerin kontrolsüzbüyümeye başlaması planlı bir kentleşmeyi zorunlu kılmakla birlikte ülkedeşehir plancısı ihtiyacını da gündeme taşımıştır. Bu ihtiyacın karşılanabilmesiiçin dünyada yirminci yüzyılda başlayan planlama eğitimi ülkemizde yarım asrıaşkın bir süre sonra Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde (ODTÜ) Şehir ve BölgePlanlama Bölümü’nün açılmasıyla başlamıştır. Lisans düzeyinde eğitim verenbölümler İzmir ve İstanbul başta olmak üzere diğer kentlerde de yaygınlaşmış,bölüm sayısı özellikle son on yılda ivmelenerek 2018 yılı itibariyle 27’yeulaşmıştır. Günümüzde kentsel sorunların yaygınlaşması plancıların görevkapsamını genişleterek mesleki açıdan daha donanımlı olmalarını zorunlukılmıştır. Nitekim şehir plancıları; geleneksel planlama tekniklerinin yanısıra teknolojik gelişmelere de ayak uydurabilen, parçacıl bakış açısı yerineilişkisel bütünlüğü sentezleyebilen, sürdürülebilir ve yaşanabilir bir kentiçin karmaşık kentsel sistemlerin işleyişini yorumlayabilecek teorik, pratik veteknik bilgi düzeyine sahip olmalıdır. Ancak şehir planlama yaklaşımlarındayaşanan bu devinim, bölüm sayısının hızla artmasıyla birlikte mezunlar arasındadaha rekabetçi bir ortamı da beraberinde getirmiştir. Mesleki yeterliliğin verekabetin önem kazanması ise hem lisans öğrencileri hem de mezunlarda meslekibir baskıya, kaygıya sebep olurken planlama eğitiminin çağın koşullarınaadaptasyonunu bir kez daha sorgulatmaktadır. Bu bağlamda Türkiye’de Şehir veBölge Planlama eğitimi veren bölümlerin öğrenci ve profesyonel plancı (kamu veözel sektörde çalışan şehir plancıları ile akademisyenler) bakış açısıyladeğerlendirilmesi; plancı adaylarını bekleyen iş bulmaya ve mesleki hayatayönelik problemlerin ortaya konulması çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Uncontrolledgrowth of cities in Turkey as a result of the developments such as post-war developmentmoves, differentiation of investments between regions, migration movements fromrural to urban and rapidly increasing housing demand have necessitated not onlya planned urbanization, but also brought forward the need for urban planners inthe country. In order to meet this need, planning education starting in theworld in the twentieth century has begun in our country with the opening of theDepartment of City and Regional Planning in Middle East Technical University(METU) after more than half a century. Departments providing undergraduateeducation have also become widespread in other cities, particularly in Izmirand Istanbul, and the number of departments has increased especially in thelast decade and reached 27 by 2018. Nowadays, the prevalence of urban problemshas made it necessary for planners to become professionally more equipped byexpanding their scope of work. In this regard, urban planners should havetheoretical, practical and technical knowledge level that can adapt totechnological developments as well as traditional planning techniques,synthesize relational integrity instead of fragmentary perspective, andinterpret the process of complex urban systems for a sustainable and livablecity. However, this movement lived in urban planning approaches has broughtalong a more competitive environment among graduates with a rapid increase inthe number of departments. The increasing importance of professional competenceand competition causes professional pressure and anxiety both for undergraduatestudents and graduates, and once again make us question the adaptation ofplanning education to the conditions of the age. In this manner, the mainpurposes of this study are to evaluate the departments providing education onCity and Regional Planning in Turkey from the perspective of students andprofessional planners (city planners and academics working in the public andprivate sectors) and to put forward the problems waiting for the plannercandidates related to finding jobs and professional life.