Makalede helva üç ana tatlandırıcı olan pekmez, bal ve şeker konuedilmektedir. Örnekleme ise üzerinden yapılmaktadır. Üç tatlandırıcınınkullanıldıkları dönemler, tarifler ve tüketicilerinin kimler olduğu yönündesorular sorulmaktadır. Bu şekilde, helvanın tatlandırıcılarının tercihedilmesinde toplumsal tabakanın etkisinin belirlenmesi amaçlanmaktadır.Çalışmada kullanılan veriler, yemek kitaplarından ve Türklerin yaşadıklarıfarklı coğrafyalarla tarihi dönemler üzerine yapılmış, tatlandırıcılarlahelvaya değinen araştırmalardan elde edilmiştir. Makale dört kısımdanoluşmaktadır. İlk başlıkta antik bir tatlandırıcı olan pekmeze ve EskiTürklerdeki tatlı tüketimin sınıfsallığına değinilmektedir. İkinci başlıktaşekerin diğer tatlandırıcılardan ayrılma nedenleri, ticari bir ürün olmasıodağından ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde tatlandırıcı tercihi, bal ve şekerin,özellikle fiyat açısından kıyaslanmasıyla tartışılmaktadır. Dördüncü başlıktaise tatlandırıcı tercihinin ağırlıklı olarak estetik gerekçeleri üzerinde durulmaktadır.Çalışma sonunda yapılan çıkarımlardan bazıları şunlardır: Pekmez, en eskikültürel olarak üretilmiş tatlandırıcı olarak önce gösterişçi tüketimde yeralmışsa da, zamanla bu işlevi şeker üstlenmiştir. Bu yüzden sonraki dönemlerdepekmez dar gelirlilik ve ekonomiklikle ilişkilendirilmiştir. Bal, şekerden dahaucuz olduğu için merkezdeki orta sınıflar kadar çevre yerleşim yerlerinde dekullanılmıştır. Buna rağmen günümüzde bal ve pekmez yeni bir toplumsal grupolan sağlıklı beslenme eğilimli tüketicilerin tatlandırıcı listesinde ilksırayı paylaşmaktadırlar. Pahalı ve getirtilmesi güç olan şeker, sarayda vezenginler arasında en çok tercih edilen tatlandırıcıydı. Kişi, grubuna uygunbir davranış olarak, bir tatlandırıcı tercih edebilmektedirler. Ama seçimindedamak tadı, yemeğin rengi ve başka amaçlar da etkili olabilmektedir.