Günümüzde yaşanan küreselleşme süreciyle birlikte,dünyada pek çok alanda devam etmekte olan hızlı değişim; emeklilik sistemini deetkisi altına almaktadır. Emekliliğin gerçekleşmesi için yasalara görebelirlenmiş belirli bir çalışma süresi doldurularak aylık bağlanmasının hakedilmesi amacıyla, çeşitli ülkelerde belli bir hizmet yılı kota olarakkonulmaktadır.  Türkiye’de, 8 Eylül 1999 tarihinden önce işe başlayankişilerden meydana gelen ve kamuoyunda kısaca EYT olarak bilinen EmeklilikteYaşa Takılanlar; hizmet süresi ve prim ödeme gün sayısı yeterli olmasınarağmen; emekli olmak için 4447 ve 5534 No’lu yasalarla kademeli olarak yaş şartı getirilmesi nedeniyle yaşbeklemek zorunda kalmışlardır. Bu çalışmanın amacı, çalışma hayatında bulunanEmeklilikte Yaşa Takılanlar’ın demografik özelliklerinin kendini işe vermedüzeyi üzerine etkisini incelemektir. Araştırmada,“Stanford Kendini İşe VermeÖlçeği”,  427 kişi üzerinde uygulanmışolup; elde edilen veriler,  SPSSStatistics 22 paket programında analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre;ankete katılan “Emeklilikte Yaşa Takılanlar”ın eğitim durumları ile yaşgrupları arasında, işe kendini verme düzeyleri bakımından istatistiksel olarakanlamlı farklılıklar (p=0,015) olduğu görülmektedir.