Dördüncü halife Hz. Ali,tarih boyunca hakkında en çok eser telif edilen, şiirler yazılan ve özellikleimametinin önceliği meselesi tartışılan sahabeden birisidir. Hz. Peygamber’inamcasının oğlu olmanın ötesinde İslâm’ın yayılmasında ve savunulmasındagösterdiği çabaları ve savaşlardaki kahramanlıkları hakkında eserler telifedilmiş ve menkıbeler yazılmıştır. Hz. Ali’nin bu faziletleri ilk dönem İslâm kaynaklarındada geçmektedir. Muteber Hadis kaynaklarında onun faziletlerini anlatan bölümleryer almakla birlikte Şia, Ku’rân-ı Kerîm’in bazı ayetlerinin de onun hakkındaindiği kanaatindedir. Ayrıca İslâmî ilk dönem Arap şairlerden bazılarının Hz.Ali’nin faziletine dair söyledikleri şiirleri vardır. Bu şiirlerin çoğu Hz.Ali’ye ve ailesine karşı duyulan saf sevginin ürünüdür. Fakat Hicrî asırdansonra İran bölgesinde zuhur eden devletlerden kimisi ayakta kalabilmek içinEhl-i Beyt ve Hz. Ali sevgisini temel alan Şia’nın görüşlerini devlet felsefesiolarak benimsemişler ve devletlerinin bekası için onu kullanmışlardır. Budevletlerden birisi de Büveyhîlerdir. Abbâsî devletinin zayıflamasındanistifade ederek iktidara gelen bu devlet yüz yılı aşkın bir süre Irak ve İrantopraklarında ayakta kalmıştır. Birçok şair ve edibin yukarıdaki amaçlarahizmet ettiği Büveyhî döneminde Büveyhî vezirlerinden Sâhib b. Abbâdşiirlerinde Hz. Ali’nin faziletlerine çokça yer vermektedir. Bu çalışmamızdaSâhib’in şiirleri edebî açıdan incelenmeye ve onun medhine dayanak yaptığı dinîve tarihî rivayetler değerlendirilmeye çalışılacaktır.