Amaç: Bu araştırma Miyokard İnfarktüsü (MI) geçiren bireylere uygulanan eğitim programının kardiyak risk faktörleri ve yaşam kalitesi üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal-Metot: Araştırmanın örneklemini Eylül 2012-Mart 2013 tarihleri arasında Isparta Devlet Hastanesi kardiyoloji polikliniklerine tedavi ya da kontrol için başvuran, olasılıksız-rastgele örneklem tekniği ile seçilen 35 hasta oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, "Hasta Bilgi Formu", "Miyokard İnfarktüsü Boyutsal Değerlendirme Ölçeği-MİBDÖ", "Kısa Form 36-Yaşam Kalitesi Ölçeği" kullanılmıştır. Verilen eğitim sonrası dört hafta sonra hasta bilgi formu ve ölçekler tekrar uygulanmıştır. Araştırma sonunda elde edilen veriler, tanımlayıcı ve karşılaştırma istatistikleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Tanımlayıcı özelliklerde yüzdelik, ortalama, standart sapma kullanılırken, karşılaştırma istatistiklerinde parametrik ve non-parametrik testler kullanılmıştır. Veriler PASW 20 (SPSS/IBM, Chicago, IL, USA) kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistik değerlendirmelerde p<0,05 değeri anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 58±09, % 77,1'si erkek, % 57,1 'inin ilköğretim mezunu, % 62,9'u emekli ve tamamının sağlık güvencesi vardır. Araştırma sonuçlarına göre hastaların eğitim sonrası, sağlıklı beslenme ve fiziksel aktivite/egzersiz alışkanlıkları, kilo kontrolü ve BKİ ve bel çevresi değerlerinde anlamlı iyileşme saptanmıştır (p<0,05). Kısa Form 36 yaşam kalitesi ölçeği "sosyal fonksiyon" dışındaki tüm alt boyut puan ortalamalarında iyileşme gözlenmiş, "fiziksel rol güçlüğü", "genel sağlık", "emosyonel rol güçlüğü" ve "mental sağlık" puan ortalamalarının anlamlı düzeyde arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). MİBDÖ ölçeğinin tüm alt boyutlar puan ortalamalarında eğitim sonrasında eğitim öncesine göre iyileşme gözlenmiş, "fiziksel sağlık" alt boyut puan ortalamasının eğitim sonrasında eğitim öncesine göre anlamlı düzeyde arttığı tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Miyokard İnfarktüsü (MI) geçiren bireylere gereksinimleri doğrultusunda uygulanan eğitim programının, kardiyak risk faktörlerinin yönetiminde ve yaşam kalitelerinde iyileşmeyi olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Miyokard İnfarktüsü, Eğitim, Kardiyak Risk Faktörleri, Yaşam Kalitesi.
SUMMARY The Effect of the Training Program On Cardiac Risk Factors and Quality of Life for Individuals Undergoing Myocardial Infarction (MI) Objective: This research was conducted to examine the impact of the training program on cardiac risk factors and quality of life for individuals who have suffered myocardial infarction (MI). Material and Method: 35 patients who applied to the Isparta State Hospital Cardiology Clinics between September 2012 and March 2013 for treatment or control were selected with the non-probability-random sampling technique. In this study, "Patient Information Form", "Myocardial Infarction Dimensional Evaluation Scale (MIDAS)", "Short Form 36-SF 36 - life quality scale" were used as data collection tool. Four weeks after the training, Patient Information Form and the related scales were applied again. The data obtained at the end of the study were evaluated through descriptive and comparison statistics. Descriptive properties were used for percentages, mean and standard deviation and parametric and non-parametric tests were used for comparison statistics. Data were analysed using PASW 20 (SPSS/IBM, Chicago, IL, USA). P<0.05 was considered significant in statistical analysis. Findings and Discussion: The mean age of the participants was 58 ± 09, 77.1% were male, 57.1% were primary school Fgraduates, 62.9% were retired and all had health insurance. According to the results of the study, healthy eating and physical activity/exercise habits, weight control and BMI and waist circumference values were significantly improved after the study (p<0.05). SF-36 quality of life scale improvement was observed in all subscales scores except "social function", "physical role difficulties", "general health", "emotional disability" and "mental health" scores were significantly increased (p<0.05). In all sub-dimensions of the Midas scale, improvement was observed after the education period, and the "physical health" subscale score was increased significantly before the education period (p<0.05). Conclusion: It was determined that the education program applied in accordance with the requirements of individuals with myocardial infarction (MI) had a positive effect on the improvement of quality of life and management of cardiac risk factors.
Keywords: Myocardial Infarction, Education, Cardiac Risk Factors, Quality of Life.
Tez (Yüksek Lisans) - Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İç Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı, 2019.
Kaynakça var.
Amaç: Bu araştırma Miyokard İnfarktüsü (MI) geçiren bireylere uygulanan eğitim programının kardiyak risk faktörleri ve yaşam kalitesi üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal-Metot: Araştırmanın örneklemini Eylül 2012-Mart 2013 tarihleri arasında Isparta Devlet Hastanesi kardiyoloji polikliniklerine tedavi ya da kontrol için başvuran, olasılıksız-rastgele örneklem tekniği ile seçilen 35 hasta oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, "Hasta Bilgi Formu", "Miyokard İnfarktüsü Boyutsal Değerlendirme Ölçeği-MİBDÖ", "Kısa Form 36-Yaşam Kalitesi Ölçeği" kullanılmıştır. Verilen eğitim sonrası dört hafta sonra hasta bilgi formu ve ölçekler tekrar uygulanmıştır. Araştırma sonunda elde edilen veriler, tanımlayıcı ve karşılaştırma istatistikleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Tanımlayıcı özelliklerde yüzdelik, ortalama, standart sapma kullanılırken, karşılaştırma istatistiklerinde parametrik ve non-parametrik testler kullanılmıştır. Veriler PASW 20 (SPSS/IBM, Chicago, IL, USA) kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistik değerlendirmelerde p<0,05 değeri anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 58±09, % 77,1'si erkek, % 57,1 'inin ilköğretim mezunu, % 62,9'u emekli ve tamamının sağlık güvencesi vardır. Araştırma sonuçlarına göre hastaların eğitim sonrası, sağlıklı beslenme ve fiziksel aktivite/egzersiz alışkanlıkları, kilo kontrolü ve BKİ ve bel çevresi değerlerinde anlamlı iyileşme saptanmıştır (p<0,05). Kısa Form 36 yaşam kalitesi ölçeği "sosyal fonksiyon" dışındaki tüm alt boyut puan ortalamalarında iyileşme gözlenmiş, "fiziksel rol güçlüğü", "genel sağlık", "emosyonel rol güçlüğü" ve "mental sağlık" puan ortalamalarının anlamlı düzeyde arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). MİBDÖ ölçeğinin tüm alt boyutlar puan ortalamalarında eğitim sonrasında eğitim öncesine göre iyileşme gözlenmiş, "fiziksel sağlık" alt boyut puan ortalamasının eğitim sonrasında eğitim öncesine göre anlamlı düzeyde arttığı tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Miyokard İnfarktüsü (MI) geçiren bireylere gereksinimleri doğrultusunda uygulanan eğitim programının, kardiyak risk faktörlerinin yönetiminde ve yaşam kalitelerinde iyileşmeyi olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Miyokard İnfarktüsü, Eğitim, Kardiyak Risk Faktörleri, Yaşam Kalitesi.
SUMMARY The Effect of the Training Program On Cardiac Risk Factors and Quality of Life for Individuals Undergoing Myocardial Infarction (MI) Objective: This research was conducted to examine the impact of the training program on cardiac risk factors and quality of life for individuals who have suffered myocardial infarction (MI). Material and Method: 35 patients who applied to the Isparta State Hospital Cardiology Clinics between September 2012 and March 2013 for treatment or control were selected with the non-probability-random sampling technique. In this study, "Patient Information Form", "Myocardial Infarction Dimensional Evaluation Scale (MIDAS)", "Short Form 36-SF 36 - life quality scale" were used as data collection tool. Four weeks after the training, Patient Information Form and the related scales were applied again. The data obtained at the end of the study were evaluated through descriptive and comparison statistics. Descriptive properties were used for percentages, mean and standard deviation and parametric and non-parametric tests were used for comparison statistics. Data were analysed using PASW 20 (SPSS/IBM, Chicago, IL, USA). P<0.05 was considered significant in statistical analysis. Findings and Discussion: The mean age of the participants was 58 ± 09, 77.1% were male, 57.1% were primary school Fgraduates, 62.9% were retired and all had health insurance. According to the results of the study, healthy eating and physical activity/exercise habits, weight control and BMI and waist circumference values were significantly improved after the study (p<0.05). SF-36 quality of life scale improvement was observed in all subscales scores except "social function", "physical role difficulties", "general health", "emotional disability" and "mental health" scores were significantly increased (p<0.05). In all sub-dimensions of the Midas scale, improvement was observed after the education period, and the "physical health" subscale score was increased significantly before the education period (p<0.05). Conclusion: It was determined that the education program applied in accordance with the requirements of individuals with myocardial infarction (MI) had a positive effect on the improvement of quality of life and management of cardiac risk factors.
Keywords: Myocardial Infarction, Education, Cardiac Risk Factors, Quality of Life.