XVIII. yüzyılda tasavvufî şiir geleneğini devam ettiren şairlerimizden biri olan Mehmed Sırrî Efendi, İstanbul’da doğmuştur. Kubbe tekkesi postnişini Süleyman Efendi’nin önce talebesi sonra halifesi olan Sırrî Efendi, İstanbul’da Fatih semti civarındaki Remli tekkesini kurmuş ve Kadirî tarikatı şeyhi olmuştur. Şiirlerini ihtiva eden divanından başka tasavvufa dair birkaç risale daha telif etmiştir. Çoğunlukla lirik ve didaktik nitelikte olan şiirlerinde Sırrî mahlasını kullanan şair, İstanbul’da Kadiriliğin kökleşmesini sağlayan mutasavvıf şahsiyetlerden biri olmuştur. Mehmed Sırri Efendi, din ve tasavvufla ilgili duygu ve düşüncelerini içten ve samimi bir anlatımla dile getirmiştir. Hak aşığı ve peygamber sevdalısı olan şair, samimi bir dindar edasıyla şiirlerini kaleme almış; ehl-i sünnet çizgisini takip etmiş ve müritlerine bu hususta yol göstermiştir. Kaynaklarda 1140 / 1728 veya 1142 / 1730 tarihinde İstanbul’da vefat ettiği belirtilen Mehmed Sırrî Efendi, Şehremini’ndeki Remlî dergâhının bahçesine defnedilmiştir.Bu çalışmayla, Şeyh Mehmed Sırrî Efendi’nin şimdiye kadar tespit edilebilen tek yazma nüshası İstanbul Yapı Kredi Sermet Çifter Araştırma Kütüphanesi, 15/1 arşiv numarasında kayıtlı olan Abdullah Sorgucuzade tarafından istinsah edilen divanı ve sanatçının tasavvufla ilgili düşüncelerini ihtiva eden risaleleri gün yüzüne çıkarılmıştır.Bu makale, hakkında bilimsel bir çalışma bulunmayan Şeyh Mehmed Sırrî Efendi’yi tanıtmakla birlikte eserleri ve edebi kişiliği hakkında bilgi verilerek onun Türk tasavvuf edebiyatındaki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır.