<p>Geçmiş yıllarda ülke içerisinden gelen talepleri yeteri kadar önemsemeyen turizm işletmelerinin çoğu, günümüzde iç turizminönemini geç de olsa anlamış ve yurtiçi turizm pazarından daha fazla pay alabilmek için farklı etkinlikler ve girişimlerde bulunmaktadır.Türkiye’nin toplumsal yapısına katkısı olan ve dış turizme zemin hazırlayan iç turizme yönelik akademik çalışmaların da yetersizolduğu görülmektedir. Özellikle Türkiye’de iç turizmin mekânsal analizine yönelik herhangi bir çalışmanın bulunmaması, buçalışmanın en önemli motivasyonunu oluşturmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, Türkiye’deki iç turizmin gelişim sürecinideğerlendirdikten sonra, mekânsal istatistiksel yöntemler yardımıyla iç turizm hareketliliğinin yönünü, dağılımını ve değişiminianaliz etmektir. Çalışmada, TÜİK ve Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın işletme belgeli tesislerde konaklayan yerli turist sayılarınınilçelere göre dağılım verileri kullanılmıştır. Öncelikle Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) aracılığı ile 2000 ve 2015 yıllarına ait yerlituristlerin konaklama sayılarının ilçelere göre mekânsal dağılımı haritalandırılmış daha sonra mekânsal veri analizi tekniklerindenAğırlıklı Ortalama Merkezi, Ağırlıklı Standart Sapma Elipsi, Moran’s I ve LISA kullanılarak iç turizmin mekânsal ilişkileri vekümelenmesi analiz edilmiştir. Sonuç olarak, yerli turist talebinin dağılımında düşük derecede pozitif mekânsal oto-korelasyonunolduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, yapılan planlamalara ve düzenlemelere rağmen, dış turizm kadar olmasa da Türkiye’de içturizmin mekânsal ve mevsimsel bağımlılıktan nasıl kurtulacağı önemli bir tartışma konusudur.<br></p>