Vergilendirme yetkisi, devletin egemenlik gücüne dayanarak vergi alması olarakifade edilebilecektir. Ancak bütün devletlerin vergilendirme yetkilerini bu şekildebelirlemeleri yetki çatışmasına ve dolayısıyla “çifte vergilendirme” sorununa nedenolmaktadır. Bu kapsamda ülkeler bir tercih olarak aralarında anlaşma imzalayarak,uluslararası önlemler alma yolunu tercih etmişlerdir. Genel olarak işbu anlaşmalaremredici nitelikte olmayıp daha çok tavsiye niteliğindeki model anlaşmalardır. Sözkonusu model anlaşmalardan en çok bilineni OECD tarafından yayımlanan “Gelir veServet Üzerinden Alınan Vergilere İlişkin Model Anlaşmasıdır. Bu kapsamda daha çokgündemde olan ve önem arz eden “ücret gelirini elde eden gerçek kişiler bakımındanücret gelirleri” ve “yöneticilere yapılan ödemeler” “Gelir ve Servet Üzerinden AlınanVergilere İlişkin Model Anlaşma” kapsamında Türk Vergi Hukuku bakımından işbuçalışmada incelenecektir. Öncelikle, model anlaşmada yer verilen terimlerin ifade etmekistedikleri anlamlar üzerinde durulacak olup daha sonra söz konusu terimlerin ve yeraldığı bentlerin Türk Vergi Hukuku kapsamında değerlendirilmesi yapılacaktır.