<p>Bir insanın kendi canına kıyması anlamına gelen “intihar” eylemi; herkes tarafından kabul edilebilir bir tanımlamasının yapılması son derece zor, karmaşık ve acıverici bir süreçtir. Alanyazında intihar; kasıtlı olarak kişinin hayatına son vermesişeklinde dar bir tanım olarak karşımıza çıkabildiği gibi, belli bir mantık temelineoturan, yaşam ile ölüm seçenekleri arasında sıkışıp kalan bireyin, aslında çekilen acıyıanlaması için diğer insanlara yönelik bir yardım çağrısı şeklinde geniş bir kavramolarak da yer almaktadır (Odağ 2008).İntihar içsel ve dışsal etmenlerin karşılıklı etkileşimi neticesinde ortaya çıkan sözlü ya da sözsüz, dolaylı ya da dolaysız bir iletişim, bir mesajdır. Kişi bir yandan dayanılmaz acıdan, ruhsal gereksinimlerinin engellenmesinden kaynaklı gerilimden kurtulmak için bilinç yitimini bir kurtuluş olarak görürken, bir yandan ambivalan birtutum içinde yaşamayı arzulamaktadır. İntihar aktif bir eylem şeklinde gözlenebileceği gibi pasif ve dolaylı eylemler şeklinde de karşımıza çıkabilir. Benzer şekilde intiharda ölümün hemen gerçekleşmesi gerekmez, kişi yavaş yavaş ölüme sürüklenebilir.İntihar sonucu ölümler sadece intihar eden bireyleri değil onların arkadaşlarınıve ailelerini de olumsuz yönde etkileyerek birçok toplumsal soruna yol açmaktadır.İntiharın; son dönemlerde artış göstermesi ve özellikle genç nüfusta ölümün öndegelen nedenlerinden biri olması günümüzde önemli bir halk sağlığı sorunu olarakgörülmesine yol açmaktadır (WHO 2014). Bu durum önlenebilir ölüm nedenleriarasında yer alan intihar ile ilgili tüm dünyada intihar önleme programlarının geliştirilmesini zorunlu kılmıştır. Bu programların önemli bileşenlerinden biri olan uzaktan müdahale yöntemleri birçok tamamlanmış intiharın önüne geçmesi açısındanönemlidir.<br></p>