<p>İnsanın ilksel gereksinimlerinden kaynaklı düşünselliğinde, el becerisine dayalı olarak yarattığı alet&nbsp;</p><p>yapımından itibaren günümüze kadar uzanan el sanatları, gelişim sürecinde kuşkusuz sanatsal kaygılar&nbsp;</p><p>da taşıyarak salt işlevselliğinin yanı sıra duyumsallıkla birlikte estetik kavramını da üzerine almıştır.</p><p>Topluluklardan topluma ve ulusal topluma geçen insanın milli bilincini oluşturan en önemli unsur&nbsp;</p><p>sayılan “kültür” yüzyılların, belki de binyılların taşıyıcılığında oluşmaktadır. Kültürün en önemli&nbsp;</p><p>öğelerinden el sanatları ise özellikle 18.yüzyıldan itibaren sanat-zanaat ikileminde kavramsal bir kargaşa&nbsp;</p><p>yaratmış, ancak “Arts and Crafts” ve “Bauhaus Ekolü” gibi akımların da etkisiyle tüm tartışmalara&nbsp;</p><p>karşın yine aynı yüzyılda sanat kavramsallığına dâhil edilen “estetik” kavramıyla bu birliktelik yeniden</p><p>tesis edilmiştir.&nbsp;</p><p>Zanaatın sanatla olan geçişkenliğinin, kültürel kapsamda geleneksel el sanatlarına ve&nbsp;</p><p>sürdürülebilirliğine olumlu ya da olumsuz etkileri, günümüz kültür bilimcileri ve sanatçıları tarafından&nbsp;</p><p>tartışılamaya devam etmektedir. Bu tartışmalar da eşsiz kültürel zenginliğe sahip Türk Dünyası&nbsp;</p><p>geleneksel sanatlarını yakından ilgilendirmektedir.</p><p>Modernizmin sanata etkilerinin yanında küreselleşen dünyada Türk Milletinin kültür dünyasının sanat&nbsp;</p><p>öğelerinin de korunma gereksinimi küreselleşmeye koşut olarak daha da önem kazanmaktadır. Baskın&nbsp;</p><p>kültürlerin özellikle gelişmekte olan ülkelere olan kültürel basıncının etkilerine karşı korunmanın ilk&nbsp;</p><p>hamlesi binlerce yılın getirisi olan milli kültürel değerlere sahip çıkmaktır. Bu çerçevede, “Somut&nbsp;</p><p>Olmayan Kültürel Miras” kapsamında UNESCO tarafından kabul edilen sözleşmeler ve yürürlükte olan&nbsp;</p><p>uygulamalar, kültürel koruma içeriğinde son derece kıymetlidir. Türkistan’dan Orta Avrupa’ya kadar&nbsp;</p><p>yayılan geniş Türk kültür havzasının merkezi coğrafyasında yer alan Ön Asya ülkeleri, Azerbaycan ve&nbsp;</p><p>Türkiye (Anadolu) üzerine çalışma yapılmış, geleneksel el sanatlarına örnek olarak nispeten ihmal&nbsp;</p><p>edilen “çömlekçilik” üzerinden konu ele alınmıştır.</p>