Kişinin içsel yolculuğunda derinleşen yetersizlik duygularına karşılık gelen mükemmeliyetçilik ve entelektüel sahtekârlık fenomeni başarının önündeki en büyük engeller arasındadır. Bu çalışmada, yükseköğretim kurumlarında görev yapmakta olan akademisyenlerden toplanan veriler üzerinden mükemmeliyetçi kişilik yapısının işyeri mutluluğu üzerindeki etkisinde entelektüel sahtekârlık fenomeninin rolü ortaya konulmuştur. Bu amaç doğrultusunda farklı anabilim dallarında uzmanlaşmış 433 akademisyene elektronik anket yöntemi aracılığıyla ulaşılmıştır. Elde edilen veriler SPSS ve AMOS programları kullanılarak analiz edilmiştir. Doğrulayıcı Faktör Analizinin (DFA) uygulanmasında ve hipotezlerin test edilmesinde Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre entelektüel sahtekârlık fenomeni mükemmeliyetçilikten pozitif yönde etkilenmekte, işyeri mutluluğunu ise negatif yönde etkilemektedir. Buna göre mükemmeliyetçi kişilik yapısına sahip olan akademisyenlerin entelektüel sahtekârlık fenomenini deneyimleme olasılıkları daha yüksektir ve bu durum da işyerindeki mutluluklarını azaltmaktadır. Ayrıca mükemmeliyetçiliğin alt boyutlarından olan tatminsizliğin işyeri mutluluğu üzerindeki etkisinde sahteliğin tam aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir. Araştırma, kendi başarılarını içselleştiremeyen ve bir türlü kabul edemeyen yüksek başarılı kişilerde görülen entelektüel sahtekârlık fenomeni sürecini ortaya koyan bir model geliştirilmesi açısından önem arz etmektedir. Geliştirilen bu model kapsamında ele alınan üç değişkenin bir arada incelendiği başka çalışmaya rastlanılmaması bu araştırmanın alanyazına önemli katkılar sağlayacağını düşündürtmektedir.Perfectionism and intellectual imposter phenomenon, which correspond to emotions of inadequacy growing in one’s inner journey, are among the most significant barriers to achievement. Through data collected from academicians working in higher education institutions, the study aims to uncover the role of intellectual imposter in the effect of perfectionist personality structure on workplace happiness. For this aim 433 academicians specializing in various disciplines are contacted using an electronic questionnaire method. SPSS and AMOS are used to analyze the collected data. Confirmatory Factor Analysis (CFA) and hypothesis testing are carried out using the Structural Equation Model (SEM). According to the findings, perfectionism has a good effect on intellectual imposter phenomenon while having a negative effect on workplace well-being. As a result, academics with a perfectionist personality structure are more likely to experience intellectual imposter phenomenon, which affects their job satisfaction. Furthermore, it is discovered that imposter has a full mediating role in the effect of dissatisfaction on workplace well-being, which is one of the sub-dimensions of perfectionism. The study is significant in terms of constructing a model that exposes the issue of intellectual imposter phenomenon exhibited in high achievers who are unable to absorb and embrace their own accomplishments. The fact that no other study has been conducted to investigate the three variables addressed within the scope of this constructed model suggests that the research would make substantial contributions to the literature.