Foucault’ya göre 18. Yüzyıldan itibaren halka açık cezalandırma ve işkenceler yoluyla iktidarı tebaaya yayarak uygulanan yönetimin yerini ‘yapma-etme’ demeyen bir yönetim pratiği almıştır. Halkı yönetilebilir bir bütün olarak ve aynı zamanda toplumun her bir ferdini üretim sistemlerine potansiyelinin tamamını kullanarak eklemlenebilen teker teker disipline edilebilir parçalar olarak gören bir yönetme mantığı onun ‘biyoiktidar’ dediği yönetim pratiğidir. Biyoiktidar her bir bireyi disipline ettiği gibi, bütün bir nüfusu da biyolojik bir bütün olarak görmektedir. Bu yönetim mantığında bedenlerin disiplini önemli hale gelmiştir. Öte taraftan insan bedeni dolaysız olarak biyoiktidarın nesnesi haline geldiğinde insan yaşamı da politik kararların nesnesi haline gelmektedir. Agamben bu durumu ‘çıplak hayat’ kavramıyla açıklamaktadır. Agamben bu fikirleri Roma hukukunda bir şahsiyetten alır: ‘Kutsal insan’. Roma hukukunda kişi herhangi bir suçtan ötürü halk tarafından kamu oylamasına göre yargılanıyor ve suçlu bulunuyor ise ‘kutsal insan’ ilan edilmiştir. Buradaki kutsallığın mahiyeti dini metinlerdeki anlamından oldukça farklıdır. Roma’da herhangi birisi ‘kutsal insan’ olarak damgalanan bu kişiyi öldürdüğünde ceza almamıştır. Agamben’e göre bu alan siyasal egemenin alanıdır veya siyasal egemenin ortaya çıktığı alandır. Bununla birlikte ona göre iktidarı elinde bulunduran erk gerek hakiki gerek kendi ürettiği ve sadece söylemde zuhur eden suni tehdit karşısında ‘istisnai durum’ ilan etmektedir. Kamp olarak kabul edilen yerler istisnai durumların ilan edildiği yerlerdir aynı zamanda. İstisnai durumlarda ise bütün insan hakları askıya alınmaktadır. İnsan bedeni dolaysız olarak her türden şiddetin nesnesi durumundadır ve şiddet güvenlik söylemi yoluyla meşrulaştırılmaktadır. ‘Ada’ (The Island) filmi Michael Bay yönetmenliğinde 2005 yılında yapılmış ve gösterime girmiş bilim kurgu, macera, gerilim alt türlerinde bir filmdir. Film günümüz dünyasını metaforik olarak anlatmaktadır; tesisin yapısı ve orada olan biten her şey aslında dünyanın küçük bir modelidir. Filmde iyi kalite bir klon için şirket (Merrik Enstitüsü) sürekli disiplin ve düzenleme faaliyetinde bedenleri uysal beden olarak kurmaktadır. Klonlar 24 saat gözetlenmekte, tıbbi kayıtlar tutulmakta, istatistiki veriler depolanmakta, beslenme ve egzersiz pratikleri hassas bir gözetime tabi tutulmaktadır. Bu bağlamda makalenin amacı ‘Ada’ filminin bütün anlatısıyla modern biyoiktidarın bir metaforu olduğunu, ayrıca filmin günümüz toplumlarının yönetilme biçimini ve iktidarı elinde bulunduranların kullandığı disiplin ve gözetleme tekniklerini metaforik olarak anlattığını ortaya koymaktır. Makalede niteliksel içerik analizinin metin çözümleme tekniği kullanılarak film çözümlemesi yapılmıştır. Filmde iktidarın kurduğu hakikat oyununu anlayan ve Merrik tarafından ‘biyolojik kirlenmeye maruz kaldı- suçlu’ söylemleriyle damgalanan Lincoln Six-Echo ve Jordan Two-Delta karakterleri Agamben’in kavramsallaştırdığı ‘kutsal insan’ tanımına uyduğu; bu karakterlerin iktidar tarafından kutsal insan ilan edildiği, onların yaşamlarının da çıplak hayat olduğu; dolayısıyla iktidarın söylemler yoluyla kurduğu hakikat oyununu anlayanların damgalandığı çözümleme sonucunda ulaşılan bulgulardır.According to Foucault, the administration practiced by spreading the power to the subjects through public punishment and torture since the 18th century has been replaced by a management practice that does not say “do-not”. A management logic that sees the people as a manageable whole and at the same time as individual disciplinable parts that can be articulated to the production systems by using their full potential is the practice of management, which he calls “biopower”. As biopower disciplines each individual, it also sees the entire population as a biological whole. In this management logic, the discipline of bodies becomes essential. On the other hand, when the human body directly becomes the object of biopower, human life also becomes the object of political decisions. Agamben explains this situation with the concept of “bare life”. Agamben takes these ideas from a figure in Roman law: the “sacred man”. In Roman law, a person could be proclaimed a “sacred man” if she/he was tried by a public vote by the people for any crime and was found guilty. The nature of holiness here differed significantly from its meaning in religious texts. In Rome, there was no punishment for anyone killing this person who was branded as a “sacred man”. According to Agamben, this area is the area of the political sovereign or where the political sovereign emerges. However, according to him, the power that holds power declares an “exceptional situation” in the face of an artificial threat that is both real and self-produced and only appears in the discourse. Places considered as camps are also places where exceptional circumstances are declared. In exceptional cases, all human rights are suspended, the human body is directly the object of all kinds of violence, and violence is justified through security discourse. The movie “The Island” is a science fiction, adventure, and thriller sub-genre movie made and released in 2005 under the direction of Michael Bay. The film describes today’s world metaphorically; the facility’s structure and everything that happens there is a miniature model of the world. The company (Merrik Institute) establishes bodies as docile bodies in constant discipline and regulation on an excellent quality clone in the movie. Clones are monitored 24 hours a day, medical records are kept, statistical data are stored, and nutrition and exercise practices are subject to sensitive surveillance. In this context, the aim of the article is to reveal that the movie ‘The Island’, with its entire narrative, is a metaphor for modern biopower, and that the movie metaphorically describes the way today’s societies are governed and the discipline and surveillance techniques used by those in power. In the article, the movie was analyzed using the text analysis technique of qualitative content analysis. In the film, the characters of Lincoln Six-Echo and Jordan Two-Delta, who understand the games of truth set up by the government and are branded by Merrik with the words ‘exposed to biological contamination - guilty’, fit the definition of ‘sacred man’ conceptualized by Agamben; these characters were declared ‘sacred man’ by the government and their lives were ‘bare lives’; therefore, these are the findings obtained as a result of the analysis in which those who understand the truth game established by the government through discourses are stigmatized.