Amaç Kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) uygulamalarında, lisans ve lisansüstü tıp eğitiminde simülasyon teknolojisi kullanımı giderek artmaktadır. Sürekli eğitimin bir parçası olan resüsitasyon eğitiminde yeni nesil bilgisayar destekli simülasyon maketi (YNBDSM) kullanımı ile asistanların bilgi düzeylerinin gelişimi araştırıldı. Gereç ve Yöntem Eğitime 21 klinikten 192 asistan çağrıldı. Toplam 125 asistan eğitime katıldı. 10 kişilik gruplar halinde toplam 3 makette 3 eğitimci ile 2 saat süre ile KPR eğitimi verildi. Eğitim öncesi katılımcılara 50 soruluk doğru/ yanlış testi yapıldı. 100 puan üzerinden değerlendirildi. 2 saatlik uygulamada asistanlar birebir YNBDSM üzerinde havayolu açma manevraları, solunum, kompresyon ve defibrilasyon gibi resüsitasyon aşamalarını uyguladı. Tüm asistanlar YNBDSM tabletinde uygun kompresyon derinliğini gösteren gösterge ile hastaya etkin kompresyon yapıldığı anlaşılarak resüsitasyonu uyguladı. Maketin monitöründe şoklanabilir ve şoklanamaz tüm ritimler gösterilerek, senaryolar oluşturularak ileri yaşam desteği algoritması uygulandı. Eğitim sonrası katılımcılara aynı doğru/yanlış testi verildi. İlk ve son test karşılaştırması cinsiyet, klinik ve asistan eğitim yıllarına göre yapıldı. Bulgular Resüsitasyon öncesi test (RÖT) ve resüsitasyon sonrası test (RST) puanlarının karşılaştırılmasında anlamlı farklılık gözlenmiştir. 0-1 yıl, 2-3 yıl ve 3 yıldan fazla çalışanlarda RÖT ve RST puanları arasında istatistik olarak anlamlı farklılık gözlendi. RÖT ile RST puanları ve RST ile RÖT-RST farkı arasında istatistik olarak anlamlı pozitif bir korelasyon, RÖT ile RÖTRST farkı arasında istatistik olarak anlamlı negatif korelasyon tespit edilmiştir. Sonuç Çalışmalarda resüsitasyon eğitiminde simülasyonun kullanılması eğitim sonuçlarını iyileştirdiği, resüsitasyon yönergelerine daha iyi uyum sağlandığı gösterilmiştir. Yeni nesil bilgisayar destekli simülasyon maketinde asistanların görerek ve uygulayarak yaptığı KPR eğitiminin bilgi düzeylerini geliştirmede etkin olduğu kanısındayız.Objective The use of simulation technology in cardiopulmonary resuscitation (CPR) applications and undergraduate and postgraduate medical education is increasing. We investigated the development of assistant doctors knowledge levels by using the new generation computer assisted simulation model (NGCASM) in resuscitation training, which is a part of continuing education. Material and Method The training was attended by 192 assistant doctors from 21 departments. A total of 125 assistant doctors participated in the training. In groups of 10, CPR training was given for 2 hours with 3 trainers on 3 models in total. A 50-question true/false test was given to the participants before the training. It was evaluated over 100 points. In the 2-hour practice, assistant doctors performed resuscitation steps such as airway opening maneuvers, breathing, compression and defibrillation on the NGCASM. All assistant doctors performed resuscitation with the indicator showing the appropriate compression depth on the NGCASM tablet, indicating that effective compression was performed on the patient. All shockable and non-shockable rhythms were displayed on the monitor of the model and advanced life support algorithm was applied by creating scenarios. After the training, the same true/false test was given to the participants. Initial and posttest comparisons were made according to gender, department and assistant doctors educastion year. Results A significant difference was observed in the comparison of pre-resuscitation test (PreRT) and post-resuscitation test (PRT) scores. A statistically significant difference was observed between the PreRT and PRT scores of those who worked 0-1 year, 2-3 years, and more than 3 years. A statistically significant positive correlation was found between the PreRT and PRT scores and between the PRT and PreRT-PRT difference, and a statistically significant negative correlation was found between the PreRT and PreRT-PRT difference. Conclusion Studies have shown that the use of simulation in resuscitation training improves training outcomes and better compliance with resuscitation guidelines. We believe that the CPR training performed by seeing and practicing by the assistant doctors in the new generation computer assisted simulation model is effective in improving their level of knowledge.